بهمن, ۱۴۰۴
نشریهی 28.2: المان های معماری | در
در اکثر فرآیندهای طراحی، توجه به جزئیات معماری معمولاً در مراحل پایانی صورت میگیرد. دلیل این موضوع واضح است: تا زمانی که چارچوب و ایدهی اصلی پروژه مشخص نشده باشد، پرداختن به جزئیات معنای خاصی ندارد. به طور معمول، المانها و جزئیات خود به تنهایی عامل پیشبرندهی طراحی نیستند و حضورشان در یک پروژهی معماری به شکلی شناختهشده و کاملاً بدیهی رخ میدهد.
اما سؤال این است: چگونه میتوان با برعکس کردن این روند به خلق امر نو رسید؟ منظور از روند معکوس در این فرآیند، بررسی یک المان معماری در ابتدا و خلق ایدهی اصلی پروژه بر اساس آن المان است.
این پروژه حاصل تمرین و تجربهی همین فرآیند معکوس بر روی یکی از المانهای معماری است. شناخت کامل ساختارهای موجود المان، اولین مرحله برای پیشبرد پروژه در نظر گرفته شده است. این شناخت صرفاً محدود به جنبهی تاریخی و ظاهری المان معماری نمیشود، بلکه سایر رفتارها و ویژگیهای کاراکتری آن نیز باید بررسی و دستهبندی شوند.
در ادامه، پروژههایی که در آنها پیشفرض مشخصی از المان مدنظر ملغی شده، تحت عنوان «نمونههای موردی» انتخاب و بررسی شدند تا شناخت تکمیلتر شود. سپس برای رسیدن به پرسش درست پروژه، سؤالهایی تحت عنوان «چه میشد اگر…» مطرح شدند. هدف از این پرسشها، به چالش کشیدن تمامی ویژگیهای المان در دستهبندیهای مختلف بود؛ به این معنا که شرایط المان در صورت تغییر هر یک از ویژگیها، چه محدودیتها و چه پتانسیلهایی خواهد داشت.
در نتیجهی این پرسشها، تمرین شد که یک پیشفرض در المان تغییر کند؛ بهطوری که این تغییر منجر به خلق یک تایپولوژی جدید در معماری شود.
:مطالعه رایگان این نشریه
المان های معماری معماری | در
<